Apollo

Astronauci Apollo XII (14-24 listopad 1969) meldowali, ze towarzyszy im jakis obiekt. Na poczatku sadzili, ze to resztki rakiety Saturn, ale kiedy ich macierzysta rakieta dokonywala skomplikowanego przejscia z orbity na orbite, owe "cos" dokonalo tego samego. Charles "Pete" Conrad (procz niego lecieli tez Richard F.Gordon Jr. oraz Alan L.Bean) krzyknal wowczas: - Mamy szczescie ! Wyglada na to, ze oni maja w stosunku do nas przyjacielskie intencje.
Nie byl to pierwszy przypadek, ze ziemskim kosmonautom towarzyszyly nieznane obiekty kosmiczne. Zaobserwowano je juz przy pierwszych lotach rakiet Gemini, ktore tworzyly podwaliny do pozniejszych lotow Apollo. Przykladem Gemini IX, ktory nie mogl wystartowac, gdyz "jakies tajemnicze fale radiowe" spowodowaly nie dzialanie radia pokladowego. Stalo sie to przyczynkiem do oficjalnego przyznania przez NASA, ze juz wczesniej astronauci mieli do czynienia z roznymi "dziwnymi" obiektami, towarzyszacymi lotom i wplywajacym na loty.
Inny, bardziej jaskrawy przyklad, to pierwsza misja serii Apollo (Apollo VII) z astronautami Walterem M.Schirra Jr., Donnem F.Eisele i Walterem Cunninghamem na pokladzie (11-22 pazdziernik 1968). Na orbicie wokoloksiezycowej statek natknal sie na niezidentyfikowany obiekt latajacy. W tej samej chwili astronauci uslyszeli w swoich kaskach dzwiek o czestotliwosci trudnej do wytrzymania. Jednoczesnie rakieta zatrzesla sie, oslepilo ich jaskrawe swiatlo, a kabine zalala fala cieplna.